سياه چاله ها تا ابد فشرده نمي شوند

در اغلب مقاله ها در مورد سياه چاله ها مي خوانيم که  يک  ستاره بايد تا حد يک  نقطه  بسيط چگاليده  شود. اين  بيان  کننده  يک  موجود شگفت باغلظت و انحنايي همانند فضا(انحنا و چگالي      نامحدود) به همراه  زمان موهومي در درون اش مي باشد.  بهر حال  من  معتقدم  که  ممکن است چيزي وجود  داشته باشد که اين روند نابودي نهايي به سوي يک نقطه را متوقف کند و اين توقف زمان است.
فقط درصورتي  مي توان  ازاين  مشکلات استثنايي  پيشگيري کرد که تصورکنيم دراثريک واقعه زمان متوقف ميشود.
ستاره اي را تصورمي کنيم که بتوان موقعييتي را که بوسيله توزيع چگالي دروني اش ( که بوسيله يک افق رويداد محدود مي شود) توصيف مي شود را به حجم کل ستاره نسبت داد.
دراين نمونه زمان در تمام حجم ستاره متوقف خواهد شد (افق رويداد يک  کره خواهد بود، نه يک سطح کروي)  و بنابراين  تلاشي  از اين  لحظه  رخ نخواهد داد حتي اگر فشار نتروني دوام داشته باشد، و نترونها پيش از اين شروع به همجوشي کرده باشند.
بدين سان اگر در  يک  ستاره  در حال مرگ،  اين توضيع چگالي رخ دهد، مرگ متوقف مي شود زيرا زمان متوقف مي شود.
براي  بدست  آوردن  اين توضيع  بايد  بدانيم  که گرانش در درون يک ستاره برابراست با گرانش حاصل  از حذف  قسمتهايي از  کره  که  بالاي اين  نقطه  قرار دارد¹.  بدين سان محاسبه ها همان محاسبه هاي مربوط به سطح مي باشند ولي فقط  سطحي  را که پايين نقطه مي ماند را بحساب مي آورد.
سپس در مي يابيم که رابطه M'/r' (معادله 4)  بايد  براي  حجم کل ستاره ثابت باَشد.M' يک جرم کروي است با شعاع r' و با همان مرکز ستاره، بنابر اين خواهيم داشت:

 (12)

وجرم بصورت زير محاسبه مي شود

  (13) M'=Kr'

علاوه  بر اين،  جرم  نهايي  ستاره  با  جمع  کل  جرم  مشتقه  برابر  خواهد شد.  ديفرانسيل جرم برابر چگالي  در يک گوي  نقطه² σ (X)  ضرب در ديفرانسيل حجم است، که اين برابر با سطح کره ضرب در ديفرانسيل شعاعي خواهد شد. بنابراين يک جرم برابر چگالي رابطه با انتگرال بين 0 تا 'r بدست خواهيم آورد

 (14)

يک راه آشکار براي σ (X)  مثل جواب انتگرال' Kr،مي شود

 (15)

که x فاصله نقطه از ستاره است ما مرکز مشترک را مطالعه مي کنيم.
براي عمق بيشتر به چگالي بيشتري نيازداريم که تناسب را به مجزور شعاع وارانه کند. اين ما را به  يک  چگالي  نامحدود  در  مرکز ستاره مي برد، ولي بايد ببينيم که شعاع و جرم به سمت سفر ميل مي کنند. آن ايده بهتري است.
شايد  اين نمونه  از سياهچاله  در فضا عمومي  باشد، زيرا  در  يک  انفجار  ستاره اي  همجوشي نتروني در مرکز ستاره آغاز خواهد شد، و لحظه اي که ايستادن زمان در مرکز ستاره آغاز شود، مانع  همجوشي  بيشتر  ماده  در  آن  نقطه  مي شود.  اين توقف که لايه به لايه بسمت خارج ادامه مي يابد يک توضيع چگالي همانند آنچه حساب کردم ، و بنابراين از افق رويداد به داخل يک سياه چاله جامد وبدون فروريزش توليد مي کند .



1- يعني کره اي از آن ستاره را در نظر بگيريم که نقطه روي سطح آن باشد .
2- ديفرانسيل حجم که بخش کوچکي از کره است به گوي نقطه تشبيه شده است.

ترجمه: سياه چاله

siahchale@basaf.8m.com