‌با در نظر گرفتن حدا قل يك اختر فيزيكدان ممكن است هرگز نفهميم كه سرنوشت نهايي عالم چه مي شود.

نجوم ممكن است براي دوران تاريكش كه تا به حال داشته دچار بحران شود. آبراهام لوب, كيهان شناس, از مركز اختر فيزيك اسميتسون مي گويد:" انبساط شتابدار كيهان علت اجرام دور دست براي دور شدن سريع از ما باشند كه(طول موج) نور شان به اندازه اي بلند نيست كه براي ما قابل دسترس باشد. قاعدتا بيشتر اجرام دور قبل از محو شدن هميشگي از ديدگان ما, زماني در افق كيهاني منجمد به نظر خواهند رسيد. لوب مي گويد:" اين روند مشابه چيزي است كه شما مي بينيد, اگر شما به يك منبع نور كه در سياهچاله نگاه كنيد كه در آن مي افتد, مانند شئ كه از افق رويد اد گذشته و تصويرش منجمد به نظر مي رسد و محو ميشود, زيرا شما نمي توانيد نور گسيلي بعد از آن محل را ببينيد.

يك محل جايي است كه  دور ترين اختر وش ديده شده است,كه منبع پرتو مجهولي كه ما امروز مي بينيم از زماني است كه عالم تنها يك بيليون سال سن داشته از  شئ پر انرژي گسيل شده است.با توجه به محاسبات لوب, در طول بيليون ها سال بعد اختر وش بسيار دوري خواهد شد؛ به طوريكه با سن مشخص 6 بيليون سال تصويرش منجمد مي شود و در فرامو شي دور تر خواهد شد.

لوب محاسبه كرده كه پس از 100 ميليون سال افق كيهاني ما به مقدار زيادي كاهش يافت و انسان تنها قادر  به نگاه اجمالي در حدود 1000 كهكشان(2500 يا بيشتر از آنچه ما امروز مي بينيم) در خوشه’ VIRGO و اطراف آن خواهد بود. و اختر شنا سان آينده’ دور, علي رغم توانايي فن آوري ابزار هايشان قادر به كاوش تولد و مرگ ستارگان و ديگر اجرام عجيب در عالم دور دست نخواهند بود. اگر حرف لوب درست باشد, اطلاعات دانشمندان درباره يافتن سرنوشت  نهايي عالم ممكن است به هيچ بيانجامد.